ગુજરાત મોરી મોરી રે...-ઉમાશંકર જોશી

ભારતની ભોમમાં ઝાઝેરી ગુજરાત
ગુજરાત     મોરી      મોરી      રે

મળતાં મળી  ગઈ મોંઘેરી ગુજરાત
ગુજરાત     મોરી      મોરી      રે

સાબરનાં મર્દાની સોણલાં સુણાવતી
રેવાનાં અમૃતની  મર્મર ધવરાવતી
સમંદરનાં મોતીની છોળે નવરાવતી
ગુજરાત     મોરી      મોરી      રે

ગિરનારી  ટૂંકો  ને  ગઢ રે ઈડરિયા
પાવાને   ટોડલે  મા’કાળી    મૈયા
ડગલે  ને  ડુંગરે  ભર  દેતી   હૈયાં
ગુજરાત     મોરી      મોરી      રે

આંખની  અમીમીટ  ઊમટે  ચરોતરે
ચોરવાડ વાડીએ  છાતી  શી  ઊભરે
હૈયાનાં  હીર પાઈ  હેતભરી  નીતરે
ગુજરાત     મોરી      મોરી      રે

કોયલ  ને  મોરને  મેઘમીઠે  બોલડે
નમણી પનિહારીને  ભીને  અંબોડલે
નીરતીર સારસ શાં સુખડૂબ્યાં જોડલે
ગુજરાત     મોરી      મોરી      રે

નર્મદની ગુજરાત દોહ્યલી રે જીવવી
ગાંધીની  ગુજરાત  કપરી  જીરવવી
એકવાર ગાઈ  કે  કેમ કરી  ભૂલવી
ગુજરાત     મોરી      મોરી      રે

ભારતની ભોમમાં ઝાઝેરી ગુજરાત
ગુજરાત     મોરી      મોરી      રે
મળતાં મળી  ગઈ મોંઘેરી ગુજરાત
ગુજરાત     મોરી      મોરી      રે

-ઉમાશંકર જોશી

ભોમિયા વિના મારે...-ઉમાશંકર જોશી

ભોમિયા વિના મારે ભમવા'તા ડુંગરા,
જંગલની કુંજકુંજ જોવી હતી;
જોવી'તી કોતરો ને જોવી'તી કંદરા,
રોતા ઝરણાંની આંખ લ્હોવી હતી.

સૂના સરવરિયાની સોનેરી પાળે
હંસોની હાર મારે ગણવી હતી;
ડાળે ઝૂલંત કોક કોકિલાને માળે
અંતરની વેદના વણવી હતી..

એકલા આકાશ તળે ઊભીને એકલો,
પડઘા ઉરબોલના ઝીલવા ગયો;
વેરાયા બોલ મારા, ફેલાયા આભમાં,
એકલો અટૂલો ઝાંખો પડ્યો.

આખો અવતાર મારે ભમવા ડુંગરિયા,
જંગલની કુંજકુંજ જોવી ફરી;
ભોમિયા ભૂલે એવી ભમવી રે કંદરા,
અંતરની આંખડી લ્હોવી જરી.

-ઉમાશંકર જોશી